Delen     Populaire blogs     Volgende blog »
Blog maken     Inloggen
_
_
Mijn Levensboek / René Schupp
Verhalen & Gedichten
_
Home__Weblog__Prikbord__Foto's__Links__Gastenboek__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Niet belangrijk is de weg die wegaan, maar het spoor dat we achterlaten.



Mijn Profiel

René Schupp
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privé bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



Categorieën Overzicht




Laatste Weblog artikelen

10.2 TUSSEN DE RAILS
04 oktober 2018 18:26

9.8 GOUDEN BRUILOFT
29 september 2018 15:48

9.7 ZILVEREN BRUILOFT
29 september 2018 15:47

9.6 GEZINSLEVEN
29 september 2018 15:45

9.4 KERKELIJK HUWELIJK
29 september 2018 15:43




Fotoboeken

Nog geen foto's toegevoegd.






Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten

Liana Boesten
31 augustus 2017 17:53
_
Beste Rene. Met veel waardering ben ik je Levensboek aan het lezen. Emotie's Verdriet maar ook veel plezier gaat als in een echte film aan mij voorbij. Zo mooi vloeien de woorden v.d gebeurtenissen uit je pen. Bedankt dat we mogen meegenieten van jou levenspad. CHAPEAU.

Willem Kiers
13 augustus 2017 09:36
_
Hallo Rene;een schitterend verhaal, ik heb een deel van jouw soldaten verhaal gebruikt in de anekdote's van OPA's ARMY hiervoor nogmaals mijn dank. Ook ik zat in de 104 tegelijk met jou en Terpstra en op de zelfde opkomst in Vught Ik zat bij de Garde Jagers toen en ging daarna naar de kaderschool in Den Bosch. Al met al een mooie tijd om op terugte zien. Gr. Willem

René Schupp
29 september 2016 16:45
_
Hallo Dirk, Hartelijk dank voor Jouw reactie op mijn levensboek. Erg leuk om iets van jou te vernemen. Inderdaad samen tentenkamp en ingedeeld in de 104. Mijn Levensboek is onderverdeeld in 15 Mappen. In principe is elke map met één of meerdere hoofdstukken een afgebakend geheel. Het doel is om een en ander tastbaar te maken voor familie, vrienden en bekenden. Daarnaast om de grijze hersencellen actief te houden. Mogelijk dat de rubriek 'SOLDATENLEVEN' voor jou enige herkenning oproept. SOLDATENLEVEN Kor ps Commando Troepen; pittige tijd, discipline en karaktervorming. De Groene Baret; rode draad in het leven en de basis voor verdere levensloop. Vaak sleutel tot succes; tevens symbool van drie persoonlijke doelstellingen. BLOED, ZWEET EN TRANEN Uiteraard heb ik persoonlijke belevingen weergegeven; echter in grote lijnen voor elke commando herkenbaar. Ongeacht welk lichtingsjaar; fysieke en mentale vorming zal niet veel van elkaar hebben afgeweken. Collectieve vorming en individueel bewustzijn bracht grote saamhorigheid. Nooit heb ik spijt gehad over mijn opleiding bij het KCT. Vaker bleek de ‘Groene Baret’ de sleutel te zijn tot succes. Kennelijk hebben onze voorgangers en de duizenden die in de loop der tijd de ‘commando opleiding’ hebben gevolgd het hart op de juiste plaats zitten. Mentaliteitskwestie...! NUN C AUT NUNQUAM René Schupp




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Rina2 om 08:12
_
Rina2 Online

Door Marianne om 08:11
_
Marianne Online

Door ReneW om 08:09
_
ReneW Online

Door tinekereinders om 08:08
_
Tinekereinders Online

Door Shyne om 08:06
_
Shyne Online

Door greet65 om 08:04
_
Greet65 Online

Door Loezie om 08:01
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door joke om 08:01
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst





_

Andere artikelen



4.2 Ambachtsschool



De ambachtsschool was gelegen aan het ´Old Hickoryplein´ in Kerkrade. Het plein is genoemd naar de 30e infanterie divisie 'Old Hickory' van het XIX korps van het 9e Amerikaanse leger. Dit legeronderdeel bevrijdde Kerkrade-West op 17 september en Kerkrade-Oost op 5 oktober 1944.


EERSTE SEMESTER
September 1954 ging ik naar de ambachtschool in opleiding voor constructiebankwerker. Maar al spoedig zou blijken dat ik verkeerd had gekozen. Het eeuwig durende vijlen aan de werkbank vond ik maar een saaie aangelegenheid. Het huiswerk interesseerde mij in mindere mate dan verwacht werd. Vriendjes op de OVS hadden geen huiswerk en speelden ongedwongen op straat. Echter van de lessen van onze Engels leraar heb ik bijzonder veel genoten. Hij kon zo melig doen; had hierdoor de bijnaam ´Wollie´. Enkele befaamde uitdrukkingen:

"Professor ......., leest u eens verder!"
"Dank u hoog geleerdheid, stopt u maar!"
"Kuiken, had je maar veren, dan kon ik je plukken!"
"Jij zit als een meelzak in de bank! Is je vader soms molenaar?"
"Zeg vent, dit is geen drinkbak voor kamelen!"

Zo had hij nog een tiental uitdrukkingen; die hij dan ook ieder leerjaar herhaalde. Echter die leerjaren gingen aan mij voorbij. Na een aantal maanden werd vastgesteld dat ik daadwerkelijk een verkeerde keuze had gemaakt Aangezien ik wel een sterk taalgevoel had kregen mijn ouders het advies om mij naar de MULO te laten gaan. Ik zag dat (toen) niet zitten; wilde dolgraag naar de "OVS", de vakschool van het mijnbedrijf. Moeder was hier niet zo gelukkig mee, echter liet mij vrij in de keuze






Geplaatst op 23 februari 2016 18:36 en 977 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_

Er zijn nog geen reacties gegeven.